Rok w rok, wszyscy miłośnicy żużla na lodzie mają okazję podziwiać zawodników największego światowego formatu, startujących zarówno w indywidualnych jak i drużynowych Mistrzostwach Świata. Gdzie to wszystko się zaczęło i kiedy ten zimowy sport wszedł na międzynarodowy poziom? Który z krajów może pochwalić się najlepszymi zawodnikami i najliczniejszą kolekcją medali? 

Indywidualne początki

Największą popularnością żużel na lodzie zawsze cieszył się w północnej i wschodniej Europie, gdzie pojawił się i spopularyzował jeszcze w czasach przedwojennych. Przez Skandynawie i Rosję, zaczął on przenikać do innych krajów europejskich takich jak Niemcy czy Czechosłowacja i zyskiwać coraz to większe grono fanów. Pierwsze międzynarodowe rozgrywki zaczęto organizować w latach 60’tych w mieście Ufa, w Związku Radzieckim. Wraz ze wzrostem popularności, ewulowały one potem w Mistrzostwa Europy, a w końcu – w roku 1966 – w indywidualne Mistrzostwa Świata, które odbywają się corocznie do dzisiaj. Ufa ponownie stała się miastem gospodarzem i to właśnie tam odbył się finał pierwszych w historii zawodów tej rangi.

Rosyjscy motocykliści zdominowali mistrzostwa od samego początku, a pierwszy historyczny mistrz świata – Gabdrakhman Kadyrov – jeszcze pięciokrotnie sięgał po ten tytuł w przyszłości, w latach 1968-69 i 1971-73. Na pierwszego zwycięzcę pochodzącego z poza Związku Radzieckiego trzeba było czekać 5 lat od pierwszego turnieju, kiedy to w roku 1970, w szwedzkim mieście Nässjö, czech Antonín Šváb zdetronizował wcześniej wspomnianego Kadyrova, choć udało mu się to zrobić tylko na jeden rok. W całych latach 60 i 70, tylko dwa razy tytuł mistrza świata powędrował do osoby z innego kraju niż Rosja. 

Szranki drużynowe 

Już we wcześniejszych latach coraz większym powodzeniem cieszyły się w tej dyscyplinie sportu zawody drużynowe, ale dopiero w roku 1979 zorganizowano pierwsze oficjalne Drużynowe Mistrzostwa Świata. Wszyscy spodziewali się po Rosjanach, że przekują swoje indywidualne triumfy również w zwycięstwo drużyny i nie pomylono się w tej kwestii. Związek Radziecki wygrał cztery mistrzostwa pod rząd, za każdym razem pokonując w finałach Czechosłowacje. Rosyjską hegemonie przełamała dopiero drużyna z Zachodnich Niemiec, która w roku 1983 w Berlinie, jako pierwsza odebrała im tytuł mistrzowski. W tamtym roku Rosjanie stanęli na najniższym stopniu podium i trzeba nadmienić, że owe trzecie miejsce jest najgorszym wynikiem kiedykolwiek osiągniętym przez Rosjan w Drużynowych Mistrzostwach Świata! 

W 2013 roku zawody Drużynowych Mistrzostw Świata odbyły się w Sanoku w Polsce, a Polacy za sprawą świetnie punktującego Grzegorza Kanppa, uplasowali się w nich na czwartym miejscu. Był to największy sukces naszych krajanów, jaki udało się osiągnąć do tej pory. 

Zmiany w zasadach 

Od roku 1994 nastąpiły zmiany w indywidualnych Mistrzostwach Świata i zamiast turniejów finałowych, zastąpiła je seria Grand Prix, w której to formie – za wyjątkiem lat 1997 i 2000 – turniej odbywa się do dziś. Rozgrywki ewoluowały, ale pewne rzeczy pozotały niezmienne, a mowa tu oczywiście o dominacji rosyjskiej. Nikolay Krasnikov to najjaśniejszy przykład, bo aż osmiokrotnie sięgał po tytuł mistrza świata. Możnaby wymieniać pozostałych zwycięzców jeszcze długo, ale najtrafniejszym podsumowaniem jest fakt, że w przeciągu ostatnich 30 lat, zarówno w szrankach indywidualnych jak i drużynowych, tylko dwa razy reprezentaci narodowości rosyjskiej nie stanęli na najwyższym podium obu turniejów. 

Mistrzostwa Świata w 2020

Ostatnie Indywidualne Mistrzostwa Świata zostały zakończone przedwcześnie w skutek sytuacji pandemicznej. Tytuł mistrza w tej sytuacji obronił Rosjanin, Daniil Ivanow, dla którego jest to już czwarte najwyższe podium w karierze w tej rywalizacji.